تفاوت دیدگاه در مورد جنگ افغانستان

لیاقت علی امینی

افزایش نیروهای نظامی به افغانستان زمانی مطمع بحث های جدی قرار گرفت که جنرال استنلی مک کریستال قوماندان عمومی ناتو در افغانستان ، خواهان باز خوانی سیاست امنیتی در این کشور گردید و درخواست چهل هزار نیروی امنیتی تازه نفس برای موفقیت جنگ علیه جنگجویان طالب و القاعده و تامین هرچه بیشتر ثبات در افغانستان را از مقامات کاخ سفید و واشنگتن کرد .

 این در حالی است که قبل برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان کشورهای شامل ناتو، بنا به درخواست حکومت افغانستان ، وعده اعزام سربازان اضافی جهت تامین انتخاباتی را داده بودند ، اما درعمل کمتر به آن گفته ها جامه عمل پوشیده شد و گراف ناامنی ها روز به روز بالارفت و هم اکنون دامنه خشونت و آشوب بسیاری از ولایات و مناطق امن را در بر گرفته و آتش جنگ تا ساحات دور دست نورستان هم دامن کشیده است . در چنین شرایطی اعزام سربازان بیشتر به افغانستان ازمباحث اختلافی میان کشورهای ناتو و مقام های امریکا و همچنان حلقات داخلی افغانستان است . مخالفین اعزام نیروهای اضافی به این باورند که این اقدام کار ساز نیست و تجربه نشان داده است که با افزایش نیرو ، جنگ درافغانستان بیشتر شعله ور شده و شبکه های تروریستی هم به افزایش نیرو و عملیات تخریبی خو د می افزایند . درحال حاضر اگر ایالات متحده امریکا و ناتو به این کار دست بزنند ، حساسیت روز افزونی را موجب گردیده وبه موازات آن هم نیروهای هراس افگن زیادتر می شوند و هم تقابل و جنگ به صورت فزاینده گسترش می یابد ، اما طرفداران افزایش نیرو استدلال می کنند که اقدامات تروریستان یک اقدام واکنشی نیست ، بلکه ناشی ازدید عقیدتی و پلانی از قبل تعیین شده آنان برای مختل کردن اوضاع امنیتی در افغانستان است وبه ویژه این نظرزمانی تقویت گردید که زمان برگزاری انتخابات فرا رسید و این نیروها در منطقه مخصوصاً در وزیرستان جنوبی و شمالی توسط امریکا سرکوب گردید و شماری از رهبران خود را چون بیت الله محسود و طاهر یولداش از دست دادند و عرصه درانجا روز به روز برای شان تنگ تر میگردد . مقامات امریکایی طرفدار این دید می گویند که افغانستان در شرایط کنونی موقعیت به مراتب حیاتی تر از عراق را برای ما پیدا کرده است . حیثیت جهانی ما به پیروزی بر پدیده تروریسم در افغانستان گره خورده است . بناً جنگ با این پدیده در اولویت سیاست های ما باید قرار داشته باشد . جنگ موفق و کامیاب ،بدون امکانات و نیروی کافی امکان پذیر نیست و برداشت جنرال مک کریستال از اوضاع امنیتی و اجتماعی افغانستان ، متکی بر واقعیت های جاری ان کشور است که کاخ سفید باید بدان توجه جدی معطوف نماید، در غیر آن چون گذشته ها بسیاری از فرصت ها را از دست خواهیم داد . باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده امریکا تا هنوز جواب روشن به این درخواست نداده و در حال مشوره و اتخاذ تصمیم سنجیده در این مورد است . اما بسیاری از صاحب نظران امریکایی و غیر امریکایی تاخیر در تصمیم گیری صریح آقای اوباما را به نفع امریکا و شرکای جهانی او نمی دانند و آن را به نحوی وقت کشی و از دست دادن فرصت میدانند . آقای اوباما که از حزب دموکرات امریکا است به تاسی از سیاست های حزبی خود می خواهد با تانی حرکت کند و سیاست های خود را با ارزیابی های بیشتر اتخاذ نماید و از طرفی هم منتظر اعلام نتایج نهائی انتخابات افغانستان است تا ببیند که با حکومت جدید این کشور چگونه و با چه امکانات و پالیسی ها میتواند بهتر کار کند و ازچه راههایی میتواند موفقیت هایی به چنگ آورد . نتیجه هر چه باشد ، نشانه هایی از تزلزل در اراده کاخ سفید در افکار جمعی تلقی گردیده و شک و تردیدهایی را در این زمینه به وجو د آورده است به خصوص پس از آن که چند کشور عضو ناتو راجع به ماندن و نماندن نیروهایش در افغانستان دچار تردید گردیده و بحث هایی را در این ارتباط به راه انداختند . این نوع مباحثات روی هر انگیزه ی که باشد ، تاثیرات منفی بالای روند امنیتی در افغانستان دارد و گروه های مسلح دهشت افگن که در حال نبرد با حکومت افغانستان و سربازان خارجی مستقر در این مملکتند از آن سود برده و مورال جنگی خود را به مراتب قوی تر می سازند وبا انگیزه های زیادتر به حملات و شیوه های مبارزاتی خود می پردازند . به باور هر انسان خردمند جنگ علیه تروریسم و نابودی این پدیده یک اصل معقول و انسانی و نافع برای صلح جهانی است تا زمانی که تروریسم و ارکان رهبری آن متلاشی نگردد ، امکان اعاده صلح در منطقه و افغانستان امکان پذیر نیست و جهان نیز خواب آرامش را به چشم نخواهد دید . مبارزه با تروریسم زمانی موثریت پیدا میکند که راه های درست مبارزه با آن را با ملاحظه شرایط سیاسی ، اقلیمی ، اقتصادی و امکاناتی آن درک کنیم . افزایش نیروی انسانی یکی از راههای است که در پهلوی بسیاری از شرایط و امکانات دیگر مطرح است . افغانستان یکی از جاهایی است که جنگ با تروریسم دراین ساحه جغرافیایی سال ها تجربه شده است و این که در طول این مدت چرا کامیابی های لازم به دست نیامده نیاز به غور و باز مطالعه دقیق دارد تا با بسترسازی مناسب برای مبارزه و نظر داشت راه های درست و امکانات لازم و کافی به جنگ علیه تروریسم رفت و بر خلاف گذشته به دستاوردهای چشمگیر نایل آمد و کامیابی های قابل عرضه ای در این راستا به دست آمد ، در غیر آن عطفی بر ماسبق گردیده وباز هم افسوسی بر گذشته خواهیم خورد . مردم افغانستان زمانی از افزایش نیرو استقبال میکنند . که جنگ ، کمک به تضعیف تروریسم و امنیت و رفاه عامه و پیشرفت کشور و نضج دموکراسی و جلوگیری از دست اندازی های تجاوزکارانه حلقات بیرون مرزی و تشخیص اولویت های مبارزاتی دراین سرزمین نماید تا موجب یک سلسله دگرگونی های مثبت در عرصه های مختلف در کشور گردد ،در غیر آن مشکل است که تغییرات مفید رابه بار آورد .