بنام خداوند !                       یتیم ! قسمت هفتم ! نویسنده : میر احمد لو مانی !  

بازگو یی  یتیمی و دنیا ی تلخ آن ، قلمی میخواهد  اعجاز گونه !
اعجاز ی که ، بتواند  یتیم  و محرومیت ها  ی  روحی ، روانی  ، جسمی  و دنیای  رنج بیکران وی را به گونه حقیقی ان ، به ترسیم بکشد . 
در افغانستان ، اکثرا مناسبات  و ارتباطات  اجتماعی در آن خشن ، نا معقول  و غیر انسانی بوده است !              و این تکرار  متواتر  زهر  تلخ  و کشنده  ( مناسبات آدم ها ) ،  از بطن همان  فرهنگ خشن و غیر انسانی حاکم بر جامعه ما، ریشه گرفته است !  فرهنگی که ، به راحتی فرزندی پدر اش را به ذبح میگرد  و یا هم اینکه  پدری فرزندش را  در قصاب خانه  تربیت با چماق غرور و حماقت  به کام مرگ می فرستد ... که در هر دو حالت آن ، آب از آب تکان نه میخورد ، گویی انسان ها یی به سلاخی گرفته نه شده اند !

سمینار سه روزه بین المللی در ارتباط با مقام معنوی و علمی امام جعفر صادق ( ‏ع ) از سوی ریاست آکادمی علوم افغانستان برای اولین بار در کابل پایتخت ‏افغانستان تدویریافت . دراین سمینار ، علاوه از شخصیت های علمی و فرزانگان ‏فکر واندیشه داخلی ، چهره های شاخص علمی از ممالک اسلامی چون تاجکستان ، ‏ایران ، عربستان  سعودی و... اشتراک ورزیده و ده ها سخنرانی ، بیانیه ، ‏پیام و مقالات تحقیقی در موضوع ارائه گردیده و ابعاد شخصیت امام صادق از ‏زاویه های مختلف مورد بحث و مبادله افکار و دیدگاه ها قرار گرفت .

بنام خداوند !         یتیم !  قسمت ششم ! نویسنده : میر احمد لو مانی !

برف و باد همراه  با سوز و سرما ،  شلاق وا ر بر سر و صورت ام می نواختند ! و از سکوت و تاریکی شب،   وحشت ی  بر جان و دلم  چیره گشته بود   !

گاهی  از  وزش  تند ی  باد ، صدای نفیر  زوزه یی   بر  فضا  می پیچید ؛

و احساس می نمودم  که ، گویی ناله یی  ارواح خبیثه  ایست  که ، در جشن به قربانی گرفتن    طفل یتیم و تنها یی ، در میان آن برف و باد و تاریکی ، رقص و پای کوبی  بر پا نموده اند  !

بنام خدا وند               یتیم !  قسمت پنجمم !           نویسنده : میر احمد لو مانی !

 صبح   با صدای  چلم  کشیدن پدر از خواب بیدار میشوم !

از خداوند،  آرزو میکنم  کاش نبود  مادر  یک خواب و رویا یی بیش نبوده باشد ،  و من نیز  همچون  میلیون ها کودک دیگر ، در آغوش پر مهر مادر  خوشبخت و آرام ، غنوده باشم ..... اما حقیقت به گونه دیگر بر من نیش و دندان نشان می دهند .!

  منم و خواهرم  ، و بستر مان بدون آغوش گرم و پر مهر مادر  و  دنیا ی تلخ یتیمی !

بنام خداوند              عید ا نه !  نویسنده میر احمد لو مانی ! 

 گر چند با عید از لحاظ  زمانی ، داریم فاصله  میگیریم ! اما   هر آ ن چه که به خلق و به فرهنگ وی  ار تباط پیدا مینماید  و این ارتباط به خصوص اگر  نقب ی باشد بر  گنجینه های از  نیکی ها ، عشق ورزیدن ها  ، محبت  ، گذشت  ، بزرگ منشی  و در نهایت به خوشی ها ، امال و آرزو های نیک  وی   ، این فرهنگ و  این قاعده ، پدیده ی است  قابل  تقدیر و ستایش ، و سزاوار به آ ن ،  تا به  اندرون خلق و توده ها بیشتر به  ترویج گرفته  شده و نهادینه گردد   .
  که ، اعیاد  نیز  یکی از این  عمل های نیک  و انسانی در میان جامعه و مردم ما ن ، می باشد !

بنام خداوند !      یتیم !   قسمت چهارم !        نویسنده : میر احمد  لو مانی !  

روز ها  و هفته ها ،  و ما ه و سال  ، همین طوری سپری میگردید !   من  بودم  و خواهر کوچکم و  مادرم !

مادر ، کم ، کم برای خود  آشیانه یی  بر پا ، کرده بود ! از دهن ما بچه ها میزد و ، روغن  ، قروت  و تخم مرغ  را ، میفروخت و...  ، وسایل و اسباب خانه خریداری مینمود  ! ظروف گلین  جورواجور  ! و گاهی کته خرجی کرده و ظروف   آلومینیومی ، خریداری می نمود  !  و ...

شش ماه  بعد از تولد  من ، شفیقه خانم ، مادر اندر  من ، نیز پسری به دنیا می    آورد ! که ، وی را نقیب نام گذاشته اند !  و کمتر از یک سال ام  بوده  که ، مادرکلان ام ،  وفات مینماید !
تا موقع  که مادر کلان ام  زنده بوده است  در خانه ما ، آرامش   نسبی  ای برخوردار بوده  ! اما  بعد از وفات وی ، جنجال و کشمکش های  خوانواده گی ، در فامیل   ، آغاز میگردد ! و... و مادرم  برای  گریز  از  جنگ و جدال  خانه گی ، خانه تابستانی مان را ، برای زنده گی بر می گزیند  و پدرم نیز توافق  میکند !  و ...

 من دیگر سه سالم شده بود ! نمیدانم این خوب است  یا بد ؟ که ، ایام کودکی هایم ، از ان زمان ها ، در خاطره ام کاملا  نقش بسته است ! شاید اگر فراموش میکردم  راحت تر زنده گی می نمودم  و..  اما یادم هست ! چه میشود کرد ! در این زنده گی خیلی چیز ها است که دست خود آدم  نیست !!
...  چشمانم را باز میکنم  ! من و مادرم ! ..مادر،نمازش را ختم نموده  و   به آهسته گی  دعا ها یی زیر لب زمزمه میکند !
لحاف را کنار میزنم  و میخواهم بلند شوم و...

     در این جا از قدیم ها  ، هر گاه صدای نوزادی  به اندرون   خانه ی پیچیده  و طفلی ، به مجرد  تولد ، ریه هایش را از هوا  پر کرد و شروع به  فریاد نموده  است ،   ان دم ؛  صدای هلهله یی  از شادی و خوشحالی  به درون ده پیچیده است ! به خصوص اگر این نوزاد پسر بوده است !
 حادثه خلقت ادمی ، یکی از  اعجاز بر انگیز ترین ،صنعت  صانع  خالق  و  قدرت  مطلق هستی  بر روی زمین بوده  است !  بخصوص  در ان شرایط  وحشتناک  کشور و سرزمین افغانستان  !  که ، در ان جا  ،  در ان روز ها  ، از ابتدایی ترین  امکانات  امداد پزشکی  خبری در کار نبوده است  . پروسه تولد نوزاد  برای طفل و  مادر وی  ، پروسه عبور از پل مرگ ، بوده است  و در این پروسه ، این همواره  اعجاز خداوندی   و توکل بر وی بوده است  که ،  به گونه اعجاز بر انگیز ی طفلی  " سالم   "  تولد یافته و مادرش نیز  از چنگال مرگ   ، جان سالم بدر برده است  !   اما،  چه بسا  در این دقایق حساس  انسان  ها یی  به کام مرگ فرو غلتیده  اند  و  طفل های قد و نیم  قدی را در دنیای تلخ یتیمی  از خود برجای گذاشته اند و ...

بنام خداوند !      یتیم !      نویسنده : میر احمد  لو مانی !

 ارغند آب ، سرکش و کف الو د  سر به صخره ها کوبیده  و از میان  در ه  های پر پیچ و خم  و کوه های سر به فلک کشیده  بدون وقفه  و به گونه خستگی نا پذیر  ، مسیر دایمی خویش را  می پیمود ! و برای  اهالی  منطقه  ، این رود  چه در هنگام  بهار ،  آنگاه  که ،  عصیان می نمود ه  و رنگ عوض میکرد ه ، عاصی و عاصی تر  ، سر به صخره و سنگ می کوبیده  ، و چه در هنگام  تابستان  و پائیز  که ، پاکیزه و پاکیزه تر  گردیده  و آرام ، آرام   به رقص و تنازی  مسیر دایمی  خویش را می پیمود ه ،  در هر حالت  همواره منبع  خیر و  برکت بوده است ! و هر گاه  ، ارغند آب رو به ضعف رفته است ، وحشت ی برروح و روان  اهالی منطقه مستولی گردیده است !